Następnie Wilhelm podjął zabiegi, aby młodsza siostra Małgorzaty, Eleonora, wyszła za mąż za Henryka III. Udało się mu się zrealizować ten plan i w 1236 roku udał się z nią do Anglii. Monarcha uczynił Wilhelma przewodniczącym rady doradców. W swych listach do papieża Grzegorza IX pisał o tym, jak bardzo potrzebuje Wilhelma w Anglii. Henryk następnie próbował doprowadzić do wyboru Wilhelma na biskupa Winchesteru, jednak kapituła przeciwstawiła się władcy. W 1237 roku Wilhelm starał się, w imieniu swojego brata Tomasza, hrabiego Flandrii, wpłynąć na Henryka, aby zwolnić wielu flamadzkich kupców i przywrócić sprawny handel między Anglią i Flandrią. W tym samym roku Wilhelm był również świadkiem podpisania traktatu między Anglią i Szkocją.
Kiedy cesarz Fryderyk II, zebrał armię do inwazji na Włochy w 1238 roku, Henryk wybrał Wilhelma, aby towarzyszył jego stu rycerzom z Gaskonii, by przeprowadzić ich przez sabaudzkie przełęcze w Alpach. Połączył się z cesarską armią w Turynie, a następnie zgodził się wziąć udział w oblężeniu Brescii. Jego walory dowódcze zostały powszechnie zauważone.