Long Count, albo data początkowa obecnego cyklu tej rachuby) kalendarza Majów według korelacji Goodmana-Martineza-Thompsona. Istnieją też odmienne obliczenia. 776 p.n.e. era olimpiad Data pierwszych igrzysk olimpijskich. W chronologii po raz pierwszy użyta przez Timajosa. 21 kwietnia 753 p.n.e. era rzymska Data założenia miasta Rzym obliczona przez Warrona. Początek rachuby lat kalendarza rzymskiego i juliańskiego stosowany w antycznej historiografii. Lata tej ery oznacza się skrótem a.U.c. (od łac. Ab urbe condita – od założenia Miasta, czyli w domyśle Rzymu). Na co dzień w rachubie lat posługiwano się nazwiskami konsulów, którzy w danym roku urzędowali (np. Idibus Septembribus M. Cicerone et M. Antonio consulibus = w Idy wrześniowe za konsulatu M. Cycerona i M. Antoniusza = 13 września 63 p.n.e.). Do przeliczania takich dat na lata p.n.e. i n.e. służy wykaz rzymskich konsulów, tzw. fasti consulares. 26 lutego 748 p.n.e. era Nabonassara Rok objęcia władzy przez babilońskiego króla Nabonassara. System liczenia lat stosowany w Starożytnym Egipcie, mający szczególne znaczenie w astronomii i chronologii z powodu posługiwania się nim przez aleksandryjskiego geografa Klaudiusza Ptolemeusza. 624 p.n.e. lub 560 p.n.e. era buddyjska Rok śmierci Buddy. Początek rachuby lat używanej w krajach buddyjskich. 9 listopada 324 p.n.e.