Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI”.

Przed 1939 zamieszkiwał we Lwowie. Został zmobilizowany wobec zagrożenia konfliktem zbrojnym w 1939. Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. W 1940 został zamordowany przez NKWD na obszarze okupowanym przez sowietów. W 1947 przed Sądem Grodzkim w Warszawie toczyła się sprawa o uznanie za zmarłego i stwierdzenie faktu śmierci, w której stroną była Stanisława Zboruckahttp://www.monitorpolski.gov.pl/M1948037000001.pdf. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 56/1-61 oznaczony numerem 1115). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (9 stycznia 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.