128), Malcolm Arnold wyznał, że chce, by była to jego ostatnia symfonia. I rzeczywiście taką była, ostatnim jednak jego dziełem było op. 142. Sibelius nie jest przeważnie brany pod uwagę, jeśli jednak liczyć jego Kullervo jako pierwszą, to ostatnia, napiętnowana chorobą ósma, byłaby dziewiątą.
Przykłady przeciw Za kontrprzykłady można kompozytorów takich jak: Andrzej Panufnik (10 lub 12 z dwoma wczesnymi zaginionymi symfoniami) Hans Werner Henze (10) Eduard Tubin (10; zmarł w trakcie prac nad jedenastą) Heitor Villa-Lobos (12 symfonii i 2 Simphonietty; piąta jest zagubiona) Darius Milhaud (12) Roy Harris (13 - bardziej obawiał się 13 niż 9, dlatego trzynasta nazwana jest czternastą) Glenn Branca (14, choć jego rozumienie symfonii jest inne od tradycyjnego) Dmitrij Szostakowicz (15) Rued Langgard (16 i jedna nieoznaczona chóralna) Henry Cowell (17) Lew Knipper (20) Mieczysław Wajnberg (22) Nikołaj Miaskowski (27) Havergal Brian (32) Alan Hovhaness (67) Derek Bourgeois (72) Leif Segerstam (291) Kompozytorzy przed Beethovenem, jak Joseph Haydn (106) czy Wolfgang Amadeus Mozart (59) nie są brani pod uwagę.
Przypisy