Cítím již na patře sám samet samoty)Wiktor Jarosław Darasz, Jiří Orten – poeta formy kunsztownej, Pamiętnik Słowiański, tom 49, 2000..
Najważniejszym zbiorem Ortena są Elegie, zaś jego najpopularniejszym wierszem, pochodząca z tego właśnie tomiku, Elegia siódma:
Píši vám, Karino, a nevím, zda jste živa, zda nejste nyní tam, kde se už netoužívá, zda zatím neskončil váš nebezpečný věk. Jste mrtva? Poproste tedy svůj náhrobek, aby se nadlehčil. Poproste růže, paní, aby se zavřely. Poproste rozpadání, aby vám přečetlo list o mém rozpadu. Smrt mlčí před verši. (fragment)
Do grupy najwartościowszych liryków poety zalicza się też doskonały formalnie Jeremiášův pláč, nawiązujący do poezji biblijnej:
Ó, přísný Pane můj, prchlivý Bože hrůzy, to tobě platí zpěv, jenž chvíli zastavil, chvíli, k níž kráčel jsem bolestiplnou chůzí a věky harcoval a s vesmírem se bil.
Od 1993 roku na pamiątkę poety w Kutnej Horze organizowany jest festiwal, w czasie którego przyznaje się nagrodę dla młodych autorówZobacz: http://www.okh.cz/.
Na język polski utwory Ortena tłumaczyli między innymi Jacek Baluch, Wiktor Jarosław Darasz, Bogusław Sławomir Kunda, Tomasz M. Larczyński, Józef Waczków i Jan ZychAntologia poezji czeskiej i słowackiej XX wieku. Wyboru dokonał i wstępem opatrzył Adam Włodek, Katowice 1972, s.