Magdalena przyjęła tam pierwszą Komunię św. następnego roku, po której otrzymywała wiele duchowych łask. W 1708 roku Jezus Chrystus wezwał ją do wierności i stania się jego „ofiarą”. Zaczęła wówczas początkowy okres wyrzeczenia i umartwienia. Jej przeżycia spotkań ze Zbawicielem stawały się coraz częstsze i bardziej intymne, ale przeszła potem próbę duchowej nocy i zaczęła doświadczać różnych cierpień. Następnie poprosiła ojca, aby mogła powrócić do rodziny, co uczyniła w 1709 roku.
W Marsylii rozwijała się pod duchowym kierownictwem o. Klaudiusza Franciszka Milley SJ i była aktywnie zaangażowana w różne organizacje charytatywne w mieście. Jej powołanie zakonne wkrótce ujawniło się ponownie i została postulantką w pierwszym klasztorze wizytek, 2 października 1711 roku. W klasztorze tym, założonym w 1623 roku, od 1691 roku znajdowała się kaplica Najświętszego Serca Jezusa. 14 stycznia 1712 roku złożyła śluby czasowe i przyjęła imię Anne-Madeleine. W sierpniu jej siostra Anna wstąpiła do tego klasztoru, gdzie otrzymała welon trzy miesiące później, pod imieniem Anne-Victoire (zm. 1760).