Wkrótce jednak Izba Sądowa na skutek protestu prokuratora uchyliła dopuszczającą decyzję rady obrończej.
Według Tomasza Piskorskiego (któremu opowiadała to osobiście, dobrze go znając, jako zięcia jej brata) rząd carski cofnął Podgórskiej stanowisko, gdy okazało się, że pierwsza rosyjska adwokatka jest Polką.
Janina Podgórska odwołała się od decyzji Izby Sądowej do Senatu. Poparł ją Lednicki, argumentując, że „decyzja Izby ogranicza prawo adwokata przysięgłego w wyborze osoby pomocnika, czyniącego zadość ogólnym warunkom ustawy, pomimo że przepisy prawne w tej mierze takiego wyboru nie krępują”.
Prawdopodobnie odwołanie było skuteczne, Janina Podgórska, występując 15 lutego 1909 roku na zebraniu Koła Prawników Polskich w Warszawie przedstawiona została jako „nowy członek tego stowarzyszenia, pomocnik adwokata przysięgłego”.
Janina Jurkiewiczowa została 1 lipca 1928 roku mianowana na stanowisko radcy ministerialnego w Ministerstwie Reform Rolnych.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (23 grudnia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 10 listopada 1933 „za zasługi na polu pracy społecznej”., 10 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy samorządowej”.)