W 2002, wrócił do kraju, tocząc zwycięski pojedynek z Curtisem Stoutem na M-1 MFC - Russia vs. the World 4. Stawką pojedynku było Mistrzostwo Świata M-1 wagi średniej. Po dwóch remisowych starciach w 2003 z Mikiem Pyle’em i Denisem Kangiem, 9 października 2004, wygrał Grand Prix wagi średniej M-1, pokonując jednego wieczoru, trzech rywali m.in. Martina Kampmanna. 17 lipca 2005, na gali PRIDE Bushido 8, przegrał w rewanżu z Kangiem na punkty.
W latach 2006–2007, związany był głównie z Bodog Fight, notując bilans 2-2 (przegrana m.in. z Jorge Santiago). Po trzyletniej przerwie od startów, wrócił do M-1 Global, tocząc w ciągu trzech następnych lat trzy zwycięskie pojedynki.
Osiągnięcia 1999: M-1 MFC - World Championship - 1. miejsce w turnieju 1999: M-1 MFC - Russia Open Tournament - 1. miejsce w turnieju i tytuł Mistrza Rosji 2000: M-1 MFC - European Championship - 1. miejsce w turnieju i tytuł Mistrza Europy 2000: World Vale Tudo Championship 11 - finalista turnieju 2000: M-1 MFC - World Championship - 1. miejsce w turnieju i tytuł Mistrza Świata 2001: Mistrz Europy Too Hot Too Handle (2H2H) 2002: Mistrz Świata M-1 w wadze średniej 2004: M-1 MFC: Middleweight Grand Prix - 1. miejsce w turnieju wagi średniej
Zobacz też Fiodor Jemieljanienko
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalny rekord i statystyki MMA
Kategoria:Urodzeni w 1977 Kategoria:Rosyjscy zawodnicy MMA