Hipoteza o Linearyzacji mówi, że każde działanie algebraiczne na przestrzeni afinicznej jest w pewnych algebraicznych współrzędnych liniowe, tzn. jest postaci gdzie oraz Autorzy dokonali kluczowego kroku w kierunku jej rozwiązania w wymiarze 3. Podali listę specjalnych trójwymiarowych rozmaitości zespolonych dyfeomorficznych z (z czasem nazywanych ) i pokazali, że Hipoteza o Linearyzacji jest prawdziwa w wymiarze 3, o ile każda z tych rozmaitości jest , tzn. że nie jest izomorficzna z jako rozmaitość algebraiczna. Rozróżnienie zostało zrobione przez Shulima Kalimana i Leonida Makara-Limanova przy użyciu nowego niezmiennika (ML-invariant) rozmaitości afinicznej, który został wynaleziony specjalnie w tym celu. Nie wiadomo, czy któraś z rozmaitości z listy jest kontrprzykładem na hipotezę Oscara Zariskiego o skracaniu. Na przykład nie wiadomo, czy jako rozmaitości algebraiczne, gdzie R to kubika Russella jedna z rozmaitości Korasa-Russella.
Tytuł naukowy profesora nauk matematycznych otrzymał wiosną 2014. Był zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Instytucie Matematyki Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego.