W swojej pierwszej wersji książka zawierała 334 pochodzące z różnych źródeł odmienne przepisy: stare, nowe, tradycyjne holenderskie i zagraniczne. Książka odniosła ogromny sukces wydawniczy – doczekała się 12 wznowień, ostatnie w 1856. Wkrótce na rynku pojawiły się podobne książki kucharskie z przepisami z innych miast lub prowincji, oraz z radami dla pomocy kuchennych np. jak nakrywać do stołu czy jak w elegancki sposób składać serwetki. Książki kucharskie wydawane w XVIII wieku charakteryzowały się tym, że nie były już pisane przez medyków, a obok przepisów kulinarnych zawierały też receptury na wykonanie domowych lekarstw np. przeciwko wypadaniu włosów, przeziębieniu, gorączce czy przeciwko zajadom ust, oraz zawierały praktyczne porady dotyczące zasad zachowania się przy stole. W XVIII wieku książki kucharskie były nabywane, czytane i użytkowane już nie tylko przez najwyższą klasę społeczną, ale także przez bogatą burżuazję. Za najpiękniejszą osiemnastowieczną książkę kucharską uważa się książkę pt. De volmaakte Geldersche keuken-meyd, do której przepisy zgromadziły zamożne mieszkanki Nijmegen. Wydawca zatrudnił profesjonalnego kucharza, który nie tylko sprawdził i dopracował przepisy kulinarne, ale także ułożył je logicznie rozdziałami w sposób, który odpowiada temu stosowanemu w dalszym ciągu współcześnie.