Wspierał uczonych i artystów, m.in. Antoniego Andrzejowskiego, Jakuba Szymkiewicza, Wiktora Heltmana, Mikołaja Mianowskiego i Józefa Oleszkiewicza.
Chodkiewicz zmarł w Młynowie 24 stycznia 1838 roku. Został pochowany w młynowskim kościele.
Prace chemiczne i przyrodnicze W 1811 urządził w swoim pałacu laboratorium chemiczne i był obok Jędrzeja Śniadeckiego pionierem chemii na ziemiach polskich. Opracował siedmiotomowy podręcznik chemii (1816–1820): cztery pierwsze tomy poświęcił chemii nieorganicznej, tom 5 chemii organicznej, tom 6 chemii organizmów zwierzęcych, tom 7 chemii analitycznej. W swoich pracach wprowadzał własne słownictwo chemiczne, co było przedmiotem polemiki ze Śniadeckim na łamach „Pamiętnika Warszawskiego”.
W 1814 roku wygłosił odczyt w TPN o doświadczeniach w otrzymywaniu jodu z morszczynu. Przetłumaczył z języka francuskiego pracę O geografii owadów. W tomie 6 Chemii pisał o czerwcu polskim (uważał, że czerwiec polski i koszenila zawierają „pierwiastek farbujący” karmazynowego koloru). Zielnik roślin wołyńskich ofiarował w 1813 roku TPN.