Departament Techniki Wojennej (Kriegstechische Abteilung - KTA) do dalszej realizacji wybrał bardziej zachowawczy projekt C-35. Na początku lutego 1936 roku gotowy prototyp przekazano do prób porównawczych z zakupionymi za granicą maszynami Hawker Hind i Fairey Fox. Próby wypadły na korzyść szwajcarskiej konstrukcji i w marcu tego samego roku producent otrzymał zamówienie na pierwsze 40 samolotów, następnie zwiększone o kolejne 40 egzemplarzy. Produkcja seryjna samolotu trwała od 1937 do stycznia 1939 roku. Wyprodukowano 82 maszyny seryjne, które później, w latach wojny uzupełniono dodatkowymi ośmioma egzemplarzami zbudowanymi z dostępnych części zamiennychMarcin Strembski, W oku cyklonu:szwajcarskie Fliegertruppe 1936-1945, „Lotnictwo”, nr 11 (2012), s. 84-96, .
Pomimo swojej już nie najnowszej konstrukcji, układu dwupłata, C-35 okazał się być samolotem trwałym, łatwym w eksploatacji i niezawodnym. Była to na tyle udana konstrukcja, że przetrwała w szwajcarskich siłach powietrznych do początku lat 50., ostatni z samolotów znajdował się w ewidencji jeszcze w 1954 roku.