To właśnie w Turynie, Ludwik Wiktor ożenił się 4 maja 1740 roku z księżniczką Krystyną Henryką Heską-Rothenburg, siostrą zmarłej królowej Piemontu-Sardynia, Polikseny Krystyny. Mieli, w sumie, ośmioro dzieci, w tym dziedzica tytułu Wktora Amadeusza II. Z córek zapisała się w historii Maria Teresa Ludwika, bardziej znany jako Księżna Lamballe najbliższa przyjaciółka Marii Antoniny we Francji.
Ludwik Wiktor wzrastał, zatem właściwie na dworze w Sabaudii i w 1741 roku, po śmierci ojca, odziedziczył tytuł księcia Carignano doskonale funkcjonując wśród arystokracji sabaudzkiej szczególnie, że czuł się bardziej rodzinnie niż we Francji z połowy XVIII wieku. Ceniony przez Karola Emanuela III, został generałem kapitanem wojsk królewskich.
Przeprowadził remont elewacji Zamku Królewskiego Racconigi, powierzając projekt i wykonanie, w 1757 roku, architektowi Janowi Chrzcicielowi Borra.
Zmarł w 1778 roku i został pochowany w bazylice Superga; po śmierci jego następcą został jego syn Wiktor Amadeusz.