Pancerniki typu Ise (伊勢型戦艦 Ise-gata senkan) – seria japońskich pancerników z okresu I i II wojny światowej, składająca się z dwóch jednostek: „Ise” i „Hyūga”. Stanowiły ulepszenie typu Fusō. Po przebudowie podczas II wojny światowej, były to jedyne pancerniki lotnicze na świecie.
Historia Dwa pancerniki typu Ise powstały w ramach japońskiego programu rozbudowy marynarki „Flota 8-8”, zakładającego u progu I wojny światowej budowę ośmiu nowoczesnych pancerników i ośmiu krążowników liniowych. Jako pierwsze zbudowano cztery krążowniki liniowe typu Kongō według projektu brytyjskiego. Wzorując się na nich, w Japonii zaprojektowano i zamówiono pierwsze dwa pancerniki typu Fusō, które odróżniały się przede wszystkim lepszym opancerzeniem i uzbrojeniem wzmocnionym z ośmiu do dwunastu dział kalibru 356 mm, umieszczonych w sześciu dwudziałowych wieżach. Kaliber taki w momencie projektowania przewyższał działa pancerników amerykańskich, w których jednak szybko również wprowadzono działa kalibru 356 mm. Początkowo Japończycy zamierzali zamówić dwa następne pancerniki według tego samego projektu, co jeszcze niezbudowane typu Fusō, lecz na skutek doświadczeń płynących z pierwszych okrętów typu Kongō zdecydowali zbudować pancerniki ulepszonego typu.