Badanie ruchu takich modeli sprowadza się do rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych o postaci
gdzie dla przyjętego modelu o n stopniach swobody – macierz bezwładności mas, – macierz tłumienia, – macierz sztywności, – wektor przemieszczeń (forma drgania), – wektor sił zewnętrznych (wymuszających).
Elementy macierzy są reakcjami -tego więzu kinematycznego odpowiednio na jednostkowe przyspieszenie, prędkość i przemieszczenie -tego więzu. Macierze są symetryczne.
Obliczanie elementów macierzy stanowi trudny problem, który dzisiaj najczęściej rozwiązuje się za pomocą metody elementów skończonychW. Gawroński, J. Kruszewski i inni, Metoda elementów skończonych w dynamice konstrukcji, Arkady, Warszawa 1984.. Jej podstawę stanowi teoria aproksymacji pozwalająca w sposób przybliżony opisać stan przemieszczenia układu za pomocą odpowiednich wielomianów. Są one budowane jako funkcje skończonej liczby przemieszczeń występujących w wyróżnionych punktach węzłowych konstrukcji. Jeżeli jest ona układem prętowym, to węzły są punktami połączeń poszczególnych prętów.