Przeprowadzone badania wykryły znaczącą liczbę katolików popierających unię z Wielką Brytanią, ale nieidentyfikujących siebie jako unionistów, czy Brytyjczyków. Niektóre badania wskazują, iż większość katolików to zwolennicy utrwalenia podziału wyspy. Nowi imigranci i ich potomkowie, spośród których wielu nie jest ani katolikami, ani protestantami, mają różne poglądy na ten temat. W referendum zorganizowanym w Irlandii Północnej w 1973 roku (ang. Northern Ireland sovereignty referendum of 1973) 98,9% głosujących opowiedziało się za pozostaniem w Wielkiej Brytanii, a tylko 1,1% za przyłączeniem się do struktur Republiki. Głosy nieważne wyniosły wtedy 0,99%, a frekwencja 58,66%.
Historia Większość ludzi w Irlandii odrzuciła brytyjskie rządy w ostatnich ogólnoirlandzkich wyborach, przeprowadzonych we wszystkich trzydziestu dwóch hrabstwach, gdzie niepodległość całej wyspy została silnie poparta w wyborach parlamentarnych w 1918 roku, co spowodowało zdecydowane poparcie dla skrajnie niepodległościowej partii Sinn Féin. Wynik tych wyborów doprowadził w 1919 do utworzenia buntowniczej Republiki Irlandzkiej (ang. Irish Republic), proklamowanej już podczas powstania wielkanocnego w 1916, na terenie której walczono o niepodległość kraju w latach 1919–1921.