Braterstwo i jedność (, , ) – centralne hasło ideologiczne Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii (SFRJ), wywodzące się z XIX-wiecznej koncepcji jugoslawizmu. Stanowiło fundament polityki państwowej w okresie rządów Josipa Broza Tity (1945–1980), symbolizując dążenie do integracji narodów jugosłowiańskich – Serbów, Chorwatów, Słoweńców, Bośniaków, Macedończyków i Czarnogórców – w ramach jednolitego państwa socjalistycznego, pomimo historycznych podziałów etnicznych, religijnych i kulturowych.
Historia mały|Partyzanci w wyzwolonym Kiczewie we wrześniu 1943. Na transparencie widnieje napis: Niech żyje braterstwo narodu macedońskiego i albańskiego.
Powstanie i umacnianie sloganu Ideę „braterstwa i jedności” można wywieść z XIX-wiecznego jugoslawizmu, ruchu dążącego do zjednoczenia narodów południowosłowiańskich. Zyskała na znaczeniu po I wojnie światowej, gdy w 1918 roku powstało Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców, później przemianowane na Królestwo Jugosławii. W tym okresie hasło służyło jako narzędzie przeciwdziałania nacjonalizmom lokalnym i budowania tożsamości ponadnarodowej.