W dwa dni po swoich urodzinach w 1707 roku Franciszka Maria straciła matkę, która od lat żyła z dala od dworu w swoich wspaniałych posiadłościach po tym jak wygnano ją z Wersalu w 1691. Ludwik XIV zakazał swoim nieślubnym dzieciom opłakiwania matki i noszenia po niej żałoby, ale wszystkie jego dzieci ze związku z panią Montespan, poza nienawidzącym jej księciem du Maine, który odziedziczył jej ogromną fortunę, odmówiły uczestniczenia w dworskich uroczystościach przez ponad rok.Nancy Mitford: The Sun King, str. 136 i 165
w 1710 roku najmłodszy wnuk Ludwika XIV Karol, książę Berry wciąż był kawalerem i na dworze sugerowano, że jego żoną zostanie Ludwikę Elżbietę Burbon, córkę siostry księżnej Orleanu Ludwiki Franciszki i jej męża Ludwika Burbona, księcia Condé. Jednakże 6 lipca 1710 roku Franciszce Marii udało się zapewnić małżeństwo księcia z jej najstarszą córką Ludwiką Elżbietą, prawdopodobnie tylko dlatego by jeszcze bardziej zdenerwować siostrę. To małżeństwo wyniosło Ludwikę Elżbietę do rangi księżnej krwi i dało jej drugą pozycję na dworze - zaraz po księżnej Burgundii.