Trybunał dopuszczał się mordów sądowych: wydawał wyroki bez starannego zbadania dowodów, procesy trwały bardzo krótko, oskarżeni nie mieli obrońców. Wydane wyroki śmierci były często wykonywane natychmiast po ogłoszeniu. Sposób postępowania sądu i przewodniczącego mu Chalchalego wywołał protesty międzynarodowe, jak również sprzeciw premiera Mehdiego Bazargana i grupy czołowych duchownych na czele z ajatollahem Szari’atmadarim. Chalchali utrzymywał, że sposób działania trybunału był wyrazem oburzenia ludu irańskiego. Pod wpływem protestów Chomejni w końcu marca 1979 nakazał zawieszenie pracy trybunału, lecz wznowił ją już 6 kwietnia. Do października 1979 kierowany przez Chalchalego trybunał skazał na śmierć kilkaset osób, podawana jest liczba 550 straconych do listopada 1979. Byli wśród nich były premier Amir Abbas Howejda, byli szefowie SAWAK-u Hasan Pakrawan i Nematollah Nasiri. Również w 1979 Chalchali brał udział w tłumieniu powstania Kurdów w Kurdystanie irańskim, nakazując egzekucje setek wziętych do niewoli partyzantów.