Poeta stał się dzięki swoim zabawom słownym jednym z najważniejszych przedstawicieli niemieckojęzycznej poezji eksperymentalnej.
Równie ważna jak same wiersze Jandla była ich mistrzowska deklamacja przez samego autora. Dostępne są liczne nagrania jego zabaw słownych i dźwiękowych, często z towarzyszeniem śpiewu lub muzyki jazzowej.
Jandl był zagorzałym miłośnikiem jazzu. Miał również małego psa, który stał się natchnieniem do jednego z najbardziej znanych jego wierszy pt. „Ottos Mops”: w scence pomiędzy mężczyzną, kobietą i psem spośród samogłosek występuje jedynie O.
Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.
Twórczość Do najpopularniejszych wierszy Jandla zaliczają się: „Laut und Luise”, „schtzngrmm”, „ottos mops”, „kneiernzuck” oraz „lichtung”.
Okazało się, że dzięki twórczemu podejściu Jandla do języka wyraźnie wzrosły zainteresowania literackie młodzieży szkolnej. Dlatego ważną rolę w jego pracy nauczycielskiej odgrywała „poezja dla dzieci”.
Zobacz też literatura austriacka
Kategoria:Austriaccy pisarze Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Pisarze związani z Wiedniem Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu