Zygmunt Furtak (ur. 19 grudnia 1911 w Lublinie, zm. 21 kwietnia 1996 w Warszawie) – polski inżynier budownictwa lądowego, działacz polityczny i dyplomata.
Życiorys Urodził się 19 grudnia 1911 w Lublinie, robotniczej rodzinie Aleksandra (zm. 1952) i Aleksandry (zm. 1975) Furtaków. W czasie I wojny światowej z rodziną przebywał w Rosji. Po powrocie do kraju, ukończył w 1930 gimnazjum matematyczno-przyrodnicze w Lublinie. W latach 1930–1938, z przerwą na służbę wojskową, studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów pracował jako inżynier konstruktor.
W 1939 zmobilizowany, jako podporucznik 35 pułku piechoty brał udział w kampanii wrześniowej w walkach na Pomorzu, tam dostał się do niemieckiej niewoli. Osadzony w Oflagu II C Woldenberg, gdzie przebywał do wyzwolenia obozu przez Armię Czerwoną w lutym 1945. W oflagu w ramach „Bratniej Pomocy” Zrzeszenia Studiujących na Wyższych Uczelniach w Polsce prowadził dla jeńców-studentów wykłady z architektury i budownictwa.