To właśnie osoby z tego środowiska powołały do życia w 1940 Biuro Zachodnie, którego siedzibą była Warszawa, ale podlegało ono Delegaturze Rządu dla Ziem Zachodnich. Utworzono przy nim Biuro Oświatowo-Szkoleniowe. W 1942, po fali aresztowań, Biuro Zachodnie podporządkowane zostało Delegaturze Rządu na Kraj, ale zachowało duży margines samodzielnościRóża Bednorz, Kadry nauczycielskie dla Ziem Zachodnich, w: Mówią Wieki, nr 3/1975, s. 5–8, ISSN 0580-0943..
Działalność Biuro Oświatowo-Szkoleniowe zajęło się w pierwszej kolejności organizacją tajnych kompletów dla młodzieży wysiedlonej z Polski zachodniej. Przyczyniło się również do powstania Uniwersytetu Ziem Zachodnich (działał od października 1940). W 1943 Biuro (odtąd pod nazwą Biuro Szkolne Ziem Zachodnich) podporządkowano Tajnemu Departamentowi Oświaty i Kultury, a jego szefem został Michał Pollak. Biuro kierowało podległymi placówkami zarówno w Generalnym Gubernatorstwie, jak i na ziemiach wcielonych do III Rzeszy. Opracowywano w nim m.in. programy oświatowe i kulturalne dla ziem zachodnich i postulowanych na czas powojenny. Szkolono też kadry nauczycielskie. Prowadzono licea pedagogiczne w Częstochowie, Lublinie, Zamościu oraz Warszawie (osobne od tych, które prowadziły tajne władze w Generalnej Guberni).