Jako jedyny z głównych bohaterów nie lubi polowań. Tadeusz Nowicki – niegdyś terminator ślusarski, w Warszawie współdziałał ze starszym od siebie Andrzejem Wilmowskim w kolportażu pism patriotycznych. Razem z nim musiał uciekać z Polski. Został marynarzem i uzyskał rangę bosmana, a w 1909 r. morskiego kapitana jachtowego. Mężczyzna o wielkiej sile fizycznej, niepokonany w walce, doskonały strzelec (nauczyciel Tomka) i jego najbliższy przyjaciel, traktujący go mimo różnicy wieku jak partnera. Zaprzysięgły kawaler i wielbiciel rumu, którym jednak nigdy się nie upija. W 1909 r. otrzymał od maharani Alwaru w darze duży, pełnomorski jacht. Jan Smuga – podróżnik, od młodości jeżdżący po świecie, potem pracownik hamburskiego zoo Hagenbecka. Tam poznał Andrzeja Wilmowskiego i zaprosił go do współpracy. W czasach poprzedzających akcję książek odbył wiele podróży, o których niekiedy wspomina. Doskonały strzelec i myśliwy. Ponieważ z Polski wyjechał legalnie, mógł przyjechać do Warszawy po Tomka, aby zabrać go do ojca. Dla Tomka wzór podróżnika. Jego brat był zesłańcem, uciekł z Syberii przez Tybet do Kaszmiru, ale przypłacił to śmiercią wskutek odmrożeń. Sally Allan – Australijka, którą Tomek odnalazł podczas swojej pierwszej wyprawy, gdy zaginęła w skrobie i zwichnęła nogę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cykl powieści o Tomku Wilmowskim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.