W informatyce kopiec Fibonacciego to struktura danych realizująca operacje kolejki priorytetowej, składająca się z kolekcji drzew z porządkiem kopcowym. Kopce te mają lepszy czas zamortyzowany, niż wiele innych implementacji kolejek priorytetowych, w tym kopce binarne i dwumianowe. Michael L. Friedman i Robert E. Tarjan odkryli kopce Fibonacciego w 1984 roku i opublikowali ich opis w czasopiśmie naukowym w 1987 roku. Nazwali je kopcami Fibonacciego w nawiązaniu do liczb Fibonacciego, które są używane do ich analizy.
Dla kopców Fibonacciego operacja znalezienia minimum zajmuje czas stały (O(1)) w sensie zamortyzowanymCormen, Thomas H.; Leiserson, Charles E.; Rivest, Ronald L.; Stein, Clifford (2001) . . podobnie jak operacje wstawiania oraz zmniejszania klucza. Usuwanie elementu (najczęściej jest używany w specjalnym przypadku usuwania minimalnego elementu) działa w czasie zamortyzowanym O(log n), gdzie n to rozmiar stosu. Oznacza to, że zaczynając od pustej struktury, dowolny ciąg a operacji wstawiania oraz zmniejszania kluczy i b operacji usunięć zajmie O(a + b log n) czasu (najgorszy przypadek), gdzie n to maksymalny rozmiar kopca. Taki sam ciąg operacji w kopcu dwumianowym miałby złożoność O((a+b) log n).