W listopadzie 1919 został zastępcą dowódcy sotni w 10 Armii Frontu Południowego, w maju 1920 zastępcą dowódcy i dowódcą szwadronu komisariatu wojskowego Rejonu Kaukaskiego Frontu Południowego, potem dowódcą samodzielnego oddziału specjalnego przeznaczenia, na czele którego brał udział w walkach na Północnym Kaukazie.
Od września 1920 dowodził samodzielnym szwadronem przy batalionie wartowniczym w mieście Kropotkin, a od stycznia 1921 dowodził pułkiem kawalerii w , uczestniczył w wojnie domowej na Froncie Południowym w walkach przeciw wojskom gen. Denikina. W marcu 1921 został dowódcą samodzielnego szwadronu 39 Brygady Piechoty Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, od sierpnia 1921 do 1922 był zastępcą dowódcy 82 pułku kawalerii w składzie 14 Dywizji Kawalerii, w 1924 ukończył oddział starszej kadry dowódczej przy Wyższej Kawaleryjskiej Szkole Armii Czerwonej w Leningradzie i we wrześniu 1924 został komendantem szkoły pułkowej 67 pułku kawalerii w składzie 3 Brygady Kawalerii Północnokaukskiego Okręgu Wojskowego.