Dzieło zaczyna się opisem najwspanialszego kościoła Bizancjum Hagii Sophii, po czym przedstawia świątynie Konstantynopola, posąg konny Justyniana, termy, cysterny miejskie, pałace, porty, przytułki. W księdze drugiej zajął się Prokopiusz miastami Mezopotamii: Darą, Amidą, Teodozjopolem, twierdzami nad Eufratem, restauracją murów obronnych Chalkidy. W trzeciej księdze zawarł opis miast Armenii poprzedzony wiadomościami o królach armeńskich oraz prezentacją budowli w Trapezuncie. W księdze czwartej opisał miasta Illyricum, chwalił cesarza za obwarowanie miast greckich w Epirze, Macedonii, Tesalii i na Peloponezie, a także miast nad Dunajem. W księdze piątej Prokopiusz przenosi czytelnika do Efezu i opowiada mu o kościele świętego Jana, spichlerzu na wyspie Tenedos, mostach na rzece Sangaris i Siberis, odnowieniu gmachów w Nikei i Nikomedii, przeprowadzeniu nowych dróg, a kończy opisem kościoła Matki Boskiej w Jerozolimie i kościele na górze Synaj. W ostatniej księdze opowiada o dokonanych przez Justyniana upiększeniach miast egipskich i