Westland Walrus – brytyjski samolot rozpoznawczy i pokładowy dla lotnictwa marynarki wojennej z okresu międzywojennego.
Historia Po zakończeniu I wojny światowej w lotnictwie brytyjskim powstała koncepcja budowy samolotów rozpoznawczych dla lotnictwa marynarki wojennej. Aby zminimalizować koszty takich samolotów postanowiono zmodyfikować produkowane już samoloty dla takich potrzeb. Wybrano do tego samolot bombowy Airco DH.9A, a jego modyfikację zlecono wytwórni Armstrong Whitworth Aircraft. Powstał tam jedynie prototyp wyposażony w silnik Liberty 12 o mocy 400 KM, który otrzymał nazwę Tadpole. Prototyp był jednak nieudany i wytwórnia ostatecznie zrezygnowała z dalszych pracy nad nim.
Po rezygnacji wytwórni Armstrong Whitworth Aircraft, pracę nad samolotem podjęła się wytwórnia Westland Aircraft, która w 1921 roku opracowała na podstawie Airco DH.9A samolot, który otrzymał oznaczenie Westland Walrus, w którym zastosowano nowszy i mocniejszy silnik Napier Lion II o mocy 480 KM. Pierwszy lot prototypu odbył się w lutym lub marcu 1921 roku.
Samolot ten został uznany za udany i rozpoczęto jego seryjną budowę, łącznie w latach 1921–1923 zbudowano 36 samolotów tego typu.