Leokadia Dąmbska po śmierci Gustawa Eustachego poślubiła swego krewnego Bruno Dąmbskiego (1844-1899). Bruno Dąmbski był synem Apolinarego Pantaleona Dąmbskiego (1802-1866), oficera wojsk polskich, odznaczonego Orderem Orła Białego, wnukiem Jana Chrzciciela (1731-1812), generalnego inspektora kawalerii wojsk koronnych, kasztelana inowrocłwskiego, kowalskiego i konarsko-kujawskiego, prawnukiem Kazimierza Józefa (1701-1767), wojewody sieradzkiego.
Kariera naukowa, wojskowa i polityczna Był wykształconym polskim obywatelem i gorącym patriotą. Uzyskał tytuł doktora prawa. Był członkiem Poznańskiego Towarzystwo Przyjaciół Nauk (1858). W wojsku był porucznikiem 4 pułku piechoty wojsk polskich 1831. Uczestniczył w powstaniu listopadowym. Kilkakrotnie posłował na sejmy: poznański 1841 i inne pruskie. Kawaler Krzyża Virtuti Militari.
Bibliografia Jerzy Dunin-Borkowski: Almanach błękitny. Genealogie żyjących rodów polskich. Lwów 1908, s. 310 (Dąmbscy herbu Godziemba) Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. III. Warszawa 1906, s. 114 (Dąbski herbu Godziemba) Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. IV. Warszawa 1901, s.