Bolesław Dunikowski (ur. 1 października 1875 w Jaśle, zm. 9 marca 1927 w Krakowie) – pułkownik audytor Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 1 października 1875 w Jaśle. Był synem Jana i Henryki z domu Neronowicz. Kształcił się w gimnazjum oo. Jezuitów w Bąkowicach koło Chyrowa. Ukończył studia na kierunku prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Został oficerem c. i k. armii. W latach od 1903 do 1911 służył jako sędzia w sądzie garnizonowym w Krakowie, a później w Stanisławowie i w Tarnowie. Po wybuchu I wojny światowej od 1 sierpnia 1914 sprawował stanowisko naczelnika sądu oraz referenta prawnego sądu Komendy Wojskowej w Przemyślu. Z dniem 1 kwietnia 1915 został odkomenderowany do Legionów Polskich. Awansowany do stopnia kapitana audytora od 1 stycznia 1916. Od kwietnia 1916 skierowany do Komendy Grupy Polskich Legionów i wszedł w skład Sądu Polowego. Mianowany majorem audytorem od 24 listopada 1916. Został kierownikiem Sądu Polowego Polskiego Korpusu Posiłkowego od 1 października 1917. W 1918 służył w austriackiej 4 Armii.