tłuszcz odpowiada za energię, a krew za siłę życiową. Kallawaja uważają, że krew nie odtwarza się, stąd nie stosują jej upuszczania. Wyróżniają cztery rodzaje krwi: krew gorącą, zimną, mokrą i suchą. Krew gorąca płynie zbyt szybko, zimna – zbyt wolno, krew mokra – jest za gęsta, a sucha – za rzadka. Różne kombinacje tych stanów odpowiedzialne są za różne dolegliwości. Zimna krew mokra jest powolna i nie dochodzi do mięśni, a stan ten jest uznawany za przyczynę zapalenia stawów. Gorąca krew sucha nie ma wystarczającej zawartości tłuszczu i powietrza, co powoduje szybkie bicie serca.
Brak tłuszczu jest przyczyną chorób, a tłuszcz jest rabowany przez kharisiri – utożsamianych często z bogaczami i pracodawcami, którzy wykorzystują chłopów. Tłuszcz mieli rabować osadnicy i księża w okresie kolonialnym, a sam tłuszcz miał być wykorzystywany do produkcji m.in. dzwonów kościelnych i hostii.
Zdrowy organizm to taki, w którym siły dośrodkowe i odśrodkowe pozostają w równowadze – zbyt wiele lub za mało płynów ustrojowych prowadzi do choroby, a utrata zbyt wielu płynów – do śmierci.