Jan StaruszkiewiczW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Johann Staruszkiewicz”. (ur. 13 stycznia 1843, zm. 26 września 1921) – sędzia, adwokat, działacz społeczny i polityczny.
Życiorys thumb|240px|Osobistości przy odwiercie w Trepczy podczas prac poszukiwawczych celem ujęcia wody na potrzeby wodociągu miejskiego w Sanoku (ok. 1905). Od lewej: inż. Władysław Beksiński (2), dr Jacek Jabłoński (3), Feliks Giela (4), dr Salomon Ramer (5), dr Jan Staruszkiewicz (7), inż. Wilhelm Szomek (9) thumb|240px|Grobowiec rodzinny Jana Staruszkiewicza Urodził się 13 stycznia 1843. W okresie zaboru austriackiego wstąpił do c. k. służby sądowniczej. Od około 1865 był auskaltantem C. K. Wyższego Sądu Krajowego we Lwowie przydzielonym do C. K. Sądu Obwodowego w Samborze. Po wprowadzeniu autonomii galicyjskiej, od około 1867 był aktuariuszem, a od 1868 do około 1876 był adjunktem przy początkowo prowizorycznym, później etatowym C. K. Sądzie Powiatowym w Żmigrodzie••••••, w tym od około 1873 był jednocześnie sędzią dla spraw drobnych•. Następnie, od połowy 1876 do około 1879 był adjunktem przy C. K. Sądzie Powiatowym w Krośnie•••. Około 1879 był sędzią C. K. Sądu Powiatowego w Dukli••••••••.