Rdzeń przekroju – pojęcie z zakresu wytrzymałości materiałówS. Piechnik, Wytrzymałość materiałów, PWN, Warszawa 1980, s. 189., występujące przy projektowaniu prętowych elementów konstrukcyjnych pracujących tylko na ściskanie mimośrodowe.
Rdzeń przekroju jest definiowany jako miejsce geometryczne położenia punktów, w których działająca siła powoduje powstanie w przekroju naprężeń jednakowego znaku.
Rdzeń przekroju znajduje zastosowanie przy projektowaniu konstrukcji wykonanych z materiałów, które mogą pracować tylko na ściskanie (np. łuki i mury oporowe wykonane z materiałów lub z zaprawami nie przenoszącymi sił rozciągających, np. z cegieł, kamieni, niezbrojonego betonu). Zachodzi wtedy konieczność nadawania im takich kształtów, aby w ich przekrojach poprzecznych występowały tylko naprężenia ściskające, a więc tylko jednego znaku. W praktyce oznacza to, że składowa osiowa siły zewnętrznej powinna znajdować się w rdzeniu przekroju.