Robert Raymond Boone (ur. 19 listopada 1947) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza.
Kariera zawodnicza Boone studiował na Stanford University, gdzie w latach 1965–1969 grał w drużynie uniwersyteckiej Stanford Cardinal. W czerwcu 1969 został wybrany w szóstej rundzie draftu przez Philadelphia Phillies, w którym zadebiutował 10 września 1972 w meczu przeciwko Chicago Cubs. Rok później w głosowaniu na najlepszego debiutanta w National League zajął 3. miejsce.
W lipcu 1976 po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd, a w 1978 po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę. W sezonie 1980 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Phillies pokonali Kansas City Royals 4–2.
W grudniu 1981 został zawodnikiem California Angels. 30 września 1984 był łapaczem w ostatnim meczu sezonu zasadniczego przeciwko Texas Rangers, w którym Mike Witt zanotował perfect game. W latach 1989–1990 grał w Kansas City Royals.
Kariera menedżerska W 1995 został menadżerem Kansas City Royals i pełnił tę funkcję przez trzy sezony. W latach 2001–2003 prowadził Cincinnati Reds.
+ Statystyki menadżerskieSezonKlubLigaMeczeZwycięstwaPorażkiProc. zw.