Zjawisko Kerra – pojawianie się dwójłomności w substancjach, które w normalnych warunkach jej nie wykazują; znane są co najmniej trzy odmiany tego efektu: wymuszenie dwójłomności polem elektrycznym; bywa nazywane kwadratowym elektrooptycznym zjawiskiem Kerra, dla odróżnienia od pozostałych; odkryte w 1875 przez Johna Kerra; analogiczny efekt magnetooptyczny, również badany przez Kerra; efekt czysto optyczny, spowodowany silnym natężeniem światła.
Kwadratowe elektrooptyczne zjawisko Kerra Elektrooptyczne zjawisko Kerra to pojawianie się dwójłomności w ośrodku izotropowym pod wpływem przyłożonego pola elektrycznego. Powstaje ono w wyniku układania się polarnych cząsteczek ośrodka w kierunku zewnętrznego pola elektrycznego, dzięki czemu ośrodek staje się dwójłomny. Po wyłączeniu pola materiał traci tę właściwość ponownie stając się ośrodkiem izotropowym optycznie. Uporządkowaniu cząsteczek przeciwdziałają ich ruchy termiczne, dlatego współczynnik Kerra maleje przy wzroście temperatury.