Galusek, M. Jurecki, A. Dumitru, K. Janas, Sz. Żurek, Rumunia oraz Mołdawia. Mozaika w żywych kolorach, Bezdroża, 2015, , s. 426..
Grecki monaster działał przy świątyni do sekularyzacji dóbr cerkiewnych w 1864. Wtedy też cerkiew stała się świątynią parafialną. W 1947 na polecenie władz komunistycznych odebrany jej został także ten status; obiekt stał się filią parafii św. Pantelejmona, a nabożeństwa odbywały się w nim jedynie w dniu święta patronalnego.
W 1977 podczas trzęsienia ziemi poważnie uszkodzona została cerkiew, a także jej wolno stojąca dzwonnica i dom parafialny. Władze zaplanowały rozbiórkę uszkodzonego obiektu, do której ostatecznie nie doszło; w sąsiedztwie budynku wzniesiono jednak osiedle 7- i 8-piętrowych budynków mieszkalnych, co uczyniło świątynię praktycznie niewidoczną wśród zabudowy. Obiekt został odnowiony dzięki staraniom metropolity Mołdawii, a następnie patriarchy rumuńskiego Teoktysta, on też ponownie wyświęcił go 27 listopada 1988.
Architektura mały|lewo|165px|Dzwonnica Cerkiew została wzniesiona na planie prostokąta z bloków kamiennych i cegły;