Do kościoła dobudowano od zachodniej strony dom parafialny.
W 1981 dokonano nowego podziału archidiecezji berlińskiej na parafie. Parafię Maria Regina Martyrum złączono z sąsiednią parafią św. Józefa w Siemensstadt, a kościół został kościołem filialnym (od 2007: status Rektoratskirche), a po założeniu klasztoru karmelitanek – kaplicą klasztorną. Podczas budowy klasztoru dom parafialny częściowo zburzono, a częściowo przebudowano. Zachowana została elewacja z betonowych płytek projektu Hansa Schädela, od strony ulicy Heckerdamm.
W pięćdziesiątą rocznicę poświęcenia kościoła, 4 i 5 maja 2013 odbyły się uroczyste nabożeństwa i koncerty. Poprzedził je cykl modlitw w niedziele postne do tekstów o. Alfreda Delpa SJ.
Budynek i otoczenie Dziedziniec i dzwonnica thumb|Droga krzyżowa autorstwa Ottona Herberta Hajka i dzwonnica Kompleks uchodzi za wyróżniający się przykład udanego połączenia formy budowlanej z funkcją kościelną. Całość jest ściśle podporządkowana prostopadłym formom. Sam kościół stoi na wybrukowanym, stopniowo opadającym dziedzińcu, który jest otoczony dość wysokim, czarno-szarym betonowym murem z płyt z płukanego betonu i przypomina plac apelowy.