Zenowiusz Ponarski (ur. 1921 w Wilnie, zm. 20 października 2019 w Edmundston, Kanada) – polski publicysta historyczny, historyk emigracyjny, sędzia w stanie spoczynku.
Życiorys Urodzony w Wilnie. Przyjechał do Polski w latach 50. ze Związku Radzieckiego, z terenów Litwy, gdzie był adwokatem. W czasie pobytu w ZSRR powojenne felietony autorstwa Zenowiusza Ponarskiego wykazywały mocne ugruntowanie w historii przyjaźni polsko-sowieckiej. Prawnik i doktor nauk humanistycznych, historyk. W okresie PRL był sędzią i mieszkał w Szczecinie. Po wprowadzeniu przepisów karnych dekretem z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym orzekał tylko jeden dzień, uniewinniając wszystkich oskarżonych, w następstwie czego został odsunięty od spraw podlegających nowym przepisom skierowanym przeciwko politycznym przeciwnikom ustroju socjalistycznego. W okresie „karnawału” »Solidarności«” był współpracownikiem szczecińskich struktur NSZZ „Solidarność”. Po transformacji ustrojowej zamieszkał w Kanadzie, gdzie publikował m.in. w „Zeszytach Historycznych” Był redaktorem pisma „Teki Historyczne” (1981) wydawanego przez Ośrodek Badań Społecznych NSZZ „Solidarność” Regionu Pomorza Zachodniego.