Także inni krytycy podkreślają somatyczny charakter poezji Wata, używając takich określeń jak: „wstręt do ciała”, „medytacja ciałem”, „odczuwanie świata ciałem”, „sakralizacja skóry”, „wtrącenie w skórę”, „egzystencja i ciało”.A. Dziadek, Wstęp, [w:] A. Wat, Wybór wierszy, Wrocław 2008, s. XIX.
Tom został wyróżniony prestiżową wówczas nagrodą literacką „Nowej Kultury”, dystansując wybitne dzieła kilku kontrkandydatów: Witolda Gombrowicza, Jerzego Andrzejewskiego, Kazimierza Brandysa, Zbigniewa Herberta, Sławomira Mrożka, Tadeusza Nowakowskiego i Andrzeja Stawara.
Recenzje i omówienia Matuszewski Ryszard, Gałąź późno rozkwitła, „Nowa Kultura” 1957, nr 17 Cieński Andrzej, „Esencje jego czarne…”, „Odra” 1958, nr 4, s. 4. Herling-Grudziński Gustaw, Czysta czerń, „Wiadomości” (Londyn) 1958, nr 11, s. 3. Kamieńska Anna, Poezja tragizmu i mądrości. (O wierszach Aleksandra Wata) , „Spojrzenia” 1958, nr 33, s. 3. Kłak Tadeusz, Wat z tej i tamtej strony, „Kamena” 1958, nr 6, s. 2, 4. Lichniak Zygmunt, Podejrzliwość nieunikniona, „Kierunki” 1958, nr 39, s. 6. Łapiński Zdzisław, Liryki, „Tygodnik Powszechny” 1958, nr 15, s. 6. Maciąg Włodzimierz, Poezja rozstrojonego instrumentu, „Życie Literackie” 1958, nr 5, s. 3. Międzyrzecki Artur, Skala widzenia, „Nowe Książki” 1958, nr 4, s.