Po odbyciu kary pracował w przemyśle drzewnym, m.in. w zakładach w Warszawie, Płocku, Wołominie, Augustowie i Mieroszowie. Ukończył studia w Akademii Rolniczej w Poznaniu, uzyskując tytuł inżyniera. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Biurze Studiów i Projektów Zjednoczenia Stolarki Budowlanej w Warszawie, skąd przeniesiony został do Zakładów Stolarki Budowlanej "Stolbud" w Sokółce, będąc pierwszym dyrektorem powstałego w 1972 roku przedsiębiorstwa. Tam doczekał przejścia na emeryturę w 1981 roku. Po przejściu na emeryturę działał w organizacjach kombatanckich. Był członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Opieki nad Oświęcimiem, wiceprzewodniczącym zarządu Wojewódzkiego Związku Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej w Białymstoku oraz prezesem Oddziału ZIW RP w Sokółce, a także członkiem Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.
W dniu 15 listopada 1990 roku w wyniku rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Obrony Narodowej, Sąd Najwyższy w Warszawie uniewinnił go od czynów, za które został skazany w okresie PRL.
Za swą działalność został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2000), Orderem Św. Stanisława (2008) oraz uhonorowany tytułem Honorowego Obywatela Sokółki.