Służba graniczna Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza.
Strażnica KOP „Borkowszczyzna” w 1932 ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 4 kilometrów 445 metrów od słupa granicznego nr 752 do 763, a w 1938 pododcinek szerokości 5 kilometrów 261 metrów od słupa granicznego nr 751 do 764.
Sąsiednie strażnice: strażnica KOP „Oleszkowo” ⇔ strażnica KOP „Samochwały” – 1928, 1929, 1931, 1932, 1934, 1938