Ciliofory – wyspecjalizowany rodzaj multiciliarnych komórek nabłonkowych występujący u przedstawicieli drobnoszczękich (Micrognathozoa) i niektórych mikroskopijnych pierścienic. Opisane po raz pierwszy u gatunku Diurodrilus westheidei przez Reinhardta Kristensena i Tonny'ego Niilonena w 1982 roku.
Budowa Ciliofory to duże, czworokątne lub owalne komórki występujące na spodniej stronie ciała. Każda komórka jest niezależnie unerwiona i posiada wiele długich i sztywnych rzęsek, których kinetosomy są ustawione w regularnych rzędach. Choć rzęski nie są połączone błoną komórkową, to biją wszystkie razem w regularny i skoordynowany sposób, umożliwiając zwierzęciu ślizganie się brzuszną stroną ciała po powierzchni podłoża.
Występowanie
Ciliofory stwierdzono dotychczas jedynie u trzech grup zwierząt, są to: Limnognathia maerski (jedyny przedstawiciel typu drobnoszczękich) oraz dwa rodzaje zaliczane do pierścienic: Diurodrilus (rodzina Diurodrilidae) i Neotenotrocha (rodzina Dorvilleidae).