Służba graniczna Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza.
Strażnica KOP „Pasieki” w 1932 ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 2 kilometrów 120 metrów od słupa granicznego nr 444 do 447, a w 1938 pododcinek szerokości 8 kilometrów 875 metrów od słupa granicznego nr 439 do 458.
Sąsiednie strażnice: strażnica KOP „Skoroda” ⇔ strażnica KOP „Prudnik” – 1928, 1929, 1931 strażnica KOP „Skoroda” ⇔ strażnica KOP „Prudnik” – 1932, 1934 strażnica KOP „Soczewki” ⇔ strażnica KOP „Zaciemień” – 1938