Po 1945 Cmentarz został opuszczony po II wojnie światowej i opustoszał z większości nagrobków oraz metalowych krzyży. Występowały tu m.in. piaskowcowe nagrobki w formie ściętych pni dębowych, z których przetrwały dwa, a także kilka krzyży kamiennych (najstarszy, neogotycki na grobie Wojciecha Paszkiewicza pochodzi z 1899). Oprócz tego zachowanych jest kilka steli, kutych ogrodzeń, czy rzeźb aniołów. Szczególnie cenna jest pietà na grobie powstańca wielkopolskiego – Franciszka Styzińskiego (zm. 1919), należąca do najstarszych w Poznaniu tego typu wyobrażeń nagrobnych.
Po 1985 Cmentarz uruchomiono ponownie w 1985. Od tego czasu zapełnia się on nowymi nagrobkami, głównie granitowymi. Do oryginalniejszych należy grób Ewy Marii Zalewskiej (zm. 1986) z wyobrażeniem putta grającego na lirze.
Flora Cmentarz obsadzony jest lipami drobnolistnymi oraz szerokolistnymi o obwodach przekraczających dwa metry. Ponadto rosną tu świerki, żywotniki, jeden jesion wyniosły (odmiana płacząca – pendula), a także samosiewki kasztanowców i grochodrzewuHelena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznań, PTPN, 1959 (seria "Wielkopolska w Oczach Przyrodnika", nr 3), s.199-200.
Zobacz też cmentarz przy ul. Daszewickiej w Poznaniu – w sąsiedztwie kościół św. Jakuba Większego Apostoła w Głuszynie ze starszym cmentarzem
Przypisy
Głuszyna Kategoria:Głuszyna (Poznań)