Służba graniczna Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi. Strażnice KOP stanowiły pierwszy rzut ugrupowania kordonowego Korpusu Ochrony Pogranicza.
Strażnica KOP „Marjanowo” w 1932 ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 7 kilometrów 500 metrów, a w 1938 pododcinek szerokości 7 kilometrów od słupa granicznego nr 926 do 946.
Sąsiednie strażnice strażnica KOP „Mejrany” ⇔ strażnica KOP „Michalino” – 1929, 1931 strażnica KOP „Michalino” ⇔ strażnica KOP „Dwornopol” – 1932, 1934 i w 1938