Po przybyciu do Krakowa, 30 października 1918 roku wstąpił do odradzającego się Wojska Polskiego. Następnie otrzymał przydział do 5 pułku piechoty Legionów i wyruszył z II baonem do Przemyśla oraz Lwowa. Uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej i 28 grudnia 1918 roku został ranny w Krzywczycach. Ponownie był ranny w kwietniu 1919 roku.
W 1921 został przeniesiony do 76 pułku piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1513. lokatą w korpusie oficerów piechotyLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 63.. W latach 1922–1924 pełnił służbę w 86 pułku piechoty w Mołodecznie. 18 lutego 1928 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 136. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 46.. W tym samym roku pełnił służbę w 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie na stanowisku oficera sztabowego.