thumb|200px|Grób Michała Pirko na cmentarzu Powązkowskim Michał Pirko (1917–1993) – polski historyk i germanista, badacz dziejów ruchu robotniczego, prof. dr hab., pułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys W latach 1940-1944 pełnił służbę w Armii Czerwonej. Uczestniczył m. in. w walkach w obronie Odessy i na Kaukazie. W maju 1944 rozpoczął służbę w LWP. W tym samym roku ukończył Oficerską Szkołę Polityczno-Wychowawczą, a następnie został skierowany do jednostek pancernych i artyleryjskich, kolejno na stanowiska zastępcy dowódcy pułku, brygady i dywizji do spraw politycznych. Brał udział w forsowaniu Odry i walk o Berlin. Po zakończeniu wojny współorganizował osadnictwo wojskowe na Pomorzu Zachodnim oraz brał udział w walkach z podziemiem niepodległościowym. Od 1946 pracował w szkolnictwie wojskowym. Doktorat obronił w 1960 na Uniwersytecie Warszawskim (Niemiecka polityka wywłaszczeniowa na ziemiach polskich w latach 1907-1908;