Przez kolejne lata, Mastercard poszerzał zasięg swojego systemu dołączając kolejne banki. W 1968 roku ICA stała się organizacją o międzynarodowym zasięgu poprzez dołączenie meksykańskiego banku. Obsługa turystów amerykańskich posługujących się kartami płatniczymi w Europie zrodziła potrzebę rozwoju tego instrumentu płatniczego również na Starym Kontynencie. Przezwyciężenie starych nawyków przyczyniło się do powstania bardzo różnych zasad, na których karty płatnicze były oferowane w Europie. Aby zaradzić brakowi jednolitości w tym obszarze, wypracowano przepisy prawne uznające karty płatnicze za legalny środek płatniczy, który funkcjonował obok pieniądza właściwego, czeków i weksli. Banki europejskie i japońskie dołączyły do ICA.
W roku 1968 opublikowana została technologia elektronicznej wymiany danych – EDI, która później została wykorzystana jako podstawa płatności elektronicznych.
Pierwszy bankomat umożliwiający podjęcie gotówki z konta powstał w 1975 r.
W latach 80. XX wieku ICA rozszerza swoje wpływy na inne kontynenty. W tym czasie również przeprowadzona zostaje pierwsza transakcja wymagająca PINu do karty.