W kwietniu-maju 1920 stał na czele charkowskiego gubernialnego komitetu rewolucyjnego, a od maja do listopada 1920 Komitetu Wykonawczego Charkowskiej Rady Gubernialnej, do 1921 był zastępcą ludowego komisarza spraw wewnętrznych Ukraińskiej SRR, a w 1921 sekretarzem odpowiedzialnym briańskiego gubernialnego komitetu RKP(b). W latach 1921–1924 redagował gazetę „Raboczaja Moskwa”, 1924–1925 był I sekretarzem Pełnomocnego Przedstawicielstwa (Ambasady) ZSRR we Francji, 1925–1926 zastępcą redaktora naczelnego gazety „Izwiestija”, a 1927-1929 kierownikiem Wydziału Prasy Ludowego Komisariatu Spraw Zagranicznych (NKID) ZSRR.

Od 13 czerwca 1931 do 1 lipca 1935 był szefem Gławlita (Głównego Zarządu ds. Literatury i Wydawnictw) i jednocześnie od 13 czerwca 1931 do 26 czerwca 1935 członkiem Kolegium Ludowego Komisariatu Oświaty RFSRR, 1932-1935 dyrektorem Wydziału Literackiego Instytutu Czerwonej Profesury i redaktorem gazety „Borba klassow” („Walka klas”), od grudnia 1935 do 1936 kierował Wydziałem Szkół KC WKP(b).