W 2001 znalazł się wśród założycieli powołanej przez Recepa Tayyipa Erdoğana Partii Sprawiedliwości i Rozwoju. Z listy AKP w 2002 po raz pierwszy został wybrany na deputowanego do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji. Z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję w 2007 i 2011. Nie znalazł się w parlamencie wybranym w czerwcu 2015 (partia nie umieściła wówczas na listach wyborczych osób, które dotąd trzykrotnie z jej ramienia uzyskiwały mandat); zasiadł w nim jednak po kolejnych wyborach z listopada 2015, następnie mandat poselski utrzymał również w 2018.
W listopadzie 2002 objął stanowisko ministra transportu w rządzie Abdullaha Güla. Pozostał na tej funkcji również w marcu 2003, gdy na czele gabinetu mógł stanąć Recep Tayyip Erdoğan. Ustąpił w maju 2007, co wynikało z ówczesnych przepisów prawnych (wymagających odejścia z rządu przed wyborami parlamentarnymi niektórych ministrów oraz wyznaczenia w ich miejsce osób bezpartyjnych). Powrócił na ten urząd w sierpniu tego samego roku. Z tych samych względów co poprzednio odszedł ze stanowiska w marcu 2011, po czym w lipcu 2011 ponownie otrzymał nominację na ministra transportu. W listopadzie tegoż roku został natomiast ministrem transportu, spraw morskich i komunikacji.