W pobliżu natrafiono na jamy szczelnie wypełnione odpadami surowcowymi, które mogły być rezerwuarami surowca, miejscem składowania odpadów lub miejscami kultu (składania ofiar). Nie wiadomo też czy krzemień eksploatowała jedna grupa rodzinna i kiedy zakończono wydobycie.
Ponowne odkrycie wychodni nastąpiło już w mezolicie, około 5700–4400 (7900–4500) lat p.n.e. Grupa myśliwych założyła warsztat krzemieniarski (stanowisko Krzemienica II) około 20 metrów od stanowiska paleolitycznego. Mezolityczni myśliwi osiedlili się także około 5000 lat p.n.e. w rejonie północnego brzegu Spławki w Spławiu. Ślady ich bytowania odkryto także w okolicach Czapur, Babek i Starołęki (Małej).
Badania archeologiczne przeprowadzono w 1951, a wkrótce potem stanowisko uległo zniszczeniu w trakcie eksploatacji piasku. Krzemienice nad Czapnicą stanowią jedną z najbardziej znanych w rejonie Poznania pozostałości osadnictwa z około 8800–8850 lat p.n.e i są wspominane przez większość podręczników z zakresu pradziejów ziem polskich.
Zobacz też Skarb z Czapur
Przypisy
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w województwie wielkopolskim Kategoria:Historia Poznania Kategoria:Paleolit późny Kategoria:Polskie odkrycia archeologiczne Kategoria:Starołęka